ဒေဝတာနတ်ဖြစ်ရတဲ့ဒုက္ခ

ရန်ကုန်မြို့ ရပ်ကွက်စွန်တစ်ခု၏ ညချမ်းအချိန်တွင် အရက်မူးနေသော လင်ဖြစ်သူ မင်းနိုင်နှင့် ဇနီးဖြစ်သူ မတင်မော်တို့ အပြင်းအထန် ရန်ဖြစ်ကြရာမှ မတင်မော်က အုတ်ခဲကျိုးဖြင့် ပစ်ပေါက်သဖြင့် မင်းနိုင် နဖူးသွေးထွက်သွားပြီး ဒေါသအဟုန်ဖြင့် ဇနီးဖြစ်သူအား ဓားဖြင့် ထိုးသတ်လိုက်သည် ။ ထို့နောက် မင်းနိုင်သည်လည်း အုတ်ခဲဒဏ်ရာကြောင့် ဦးနှောက်သွေးကြောပေါက်ကာ နေရာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားပြီးနောက် လင်မယားနှစ်ဦးစလုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ဝိညာဉ်အဖြူရောင်အရိပ်များ ထွက်လာကြသည် ။ ထိုစဉ် ကောင်းကင်မှ အလင်းတန်းနှစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ဝိညာဉ်ခေါ်နတ်နှစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သေဆုံးသူလင်မယား၏ ဝိညာဉ်များကို ဆိုင်ရာတမလွန်လောကသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည် ။ ဝိညာဉ်ခေါ်နတ်ဖြစ်သော ရဲမိုးသည် ယခင်လူ့ဘဝက အသက် ၂၄ နှစ်အရွယ်တွင် ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး ကောင်းမွန်စွာ ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် တမလွန်လောက၌ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် သေဆုံးရသူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို လိုက်လံခေါ်ဆောင်ရသော နတ်ငယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည် ။ ရဲမိုးသည် အဖော်နတ်ငယ် ကျော်စွာနှင့်အတူ စကားပြောနေစဉ် အသက် ၆ နှစ်အရွယ် ပန်းသခင်လေး အဖျားကြီး၍ သေဆုံးတော့မည်ဟူသော သတင်းကို တယ်လီပသီစနစ်ဖြင့် ရရှိသဖြင့် ကလေးမလေးရှိရာ အိမ်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ဆေးရုံသို့ အရေးပေါ် ပို့ဆောင်စဉ်အတွင်း ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ကို လက်ဆွဲခေါ်ယူခဲ့ရသည် ။ ရဲမိုးသည် ပန်းသခင်လေး၏ ဝိညာဉ်ကို ခေါ်ဆောင်ရင်း ကယ်တင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခွဲစိတ်ကုသနေသော ဆရာဝန်မလေး ဒေါက်တာမြဖူးငုံကို စတင်တွေ့ရှိပြီး ငေးမောကြည့်ရှုနေမိခဲ့သည် ။ ကလေးဝိညာဉ်များကို ခေါ်ဆောင်ရသည်မှာ ရဲမိုးအတွက် စိတ်နှလုံး ကြေကွဲစရာ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး မိမိအနေဖြင့် ထိုဆရာဝန်မလေးအား ကူညီချင်သဖြင့် မိမိကို မြင်စေချင်ကြောင်း ကျော်စွာအား ရင်ဖွင့်ခဲ့သည် ။ ဒေါက်တာမြဖူးငုံသည် ၎င်း၏ အချစ်တော်ခွေးကြီး မိုက်ကယ်နှင့်အတူ နေထိုင်ပြီး ဆေးရုံသို့ စက်ဘီးဖြင့် သွားရောက်ကာ လူနာများကို ကုသပေးသူ ဖြစ်သည် ။ ဆေးရုံတွင် ရဲမိုးက စောင့်ကြိုနှုတ်ဆက်သော်လည်း မြဖူးငုံက မမြင်နိုင်ရှာဘဲ ထိုနေ့တွင် အရေးပေါ်လူနာတစ်ဦး ကံကုန်၍ ကွယ်လွန်သွားရာ လူနာရှင်အမျိုးသမီးကြီး၏ ပြင်းထန်စွာ ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မြဖူးငုံမှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ ငိုကြွေးနေရှာသည် ။ ထိုအဖြစ်ကို ရဲမိုးက ကြည့်ပြီး သနားကရုဏာ သက်မိကာ၊ ဆေးရုံအုပ်ကြီးက မြဖူးငုံအား ခွဲစိတ်မှုကို တစ်ပတ်ခန့် နားရန် ညွှန်ကြားလိုက်သဖြင့် မြဖူးငုံမှာ ပို၍ စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည် ။ ဆေးရုံ၌ မြဖူးငုံသည် ညပိုင်း နိုက်ဂျူတီကျသဖြင့် ကော်ရစ်တာတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်လာစဉ် မီးချောင်းများ တဖျတ်ဖျတ် ဖြစ်သွားပြီး လူယောင်ဖန်ဆင်းထားသော ရဲမိုးနှင့် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့သည် ။ ရဲမိုးက မြဖူးငုံအား လူနာသေဆုံးမှုမှာ သူမအမှားမဟုတ်ကြောင်း နှစ်သိမ့်စကား ပြောကြားပြီး နာမည်မေးရာတွင် သူမခွေး၏နာမည်ဖြစ်သော "မိုက်ကယ်" ဟု လိမ်ညာပြောဆိုခဲ့သည် ။ တစ်ပတ်မပြည့်ခင်မှာပင် ဆေးရုံအုပ်ကြီးက မြဖူးငုံအား ခွဲစိတ်ခွင့် ပြန်ပေးသဖြင့် သူမအတွေးထဲတွင် မိုက်ကယ် (ရဲမိုး) အကြောင်းကို စဉ်းစားကာ ရင်ခုန်နေမိသည် ။ ညနေပိုင်းတွင် မြဖူးငုံ စက်ဘီးဖြင့် အိမ်ပြန်လာစဉ် ကားတိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားရာ ရဲမိုးက ပွေ့ချီကယ်တင်လိုက်သဖြင့် ၎င်းတို့ ထပ်မံဆုံတွေ့ကြပြီး မြဖူးငုံကို ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည် ။ မြဖူးငုံ နိုးလာသောအခါ ခုတင်ဘေးရှိ စားပွဲပေါ်၌ နန္ဒာသိန်းဇံ၏ "ခရောင်းလမ်းကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း" စာအုပ်ကို ထူးဆန်းစွာ တွေ့ရှိရပြီး ပိုင်ရှင်ကို လိုက်လံစုံစမ်းရာမှ စာကြည့်တိုက်အတွင်း ရဲမိုးနှင့် ထပ်မံဆုံတွေ့ကာ တရင်းတနှီး စကားဖောင်ဖွဲ့ဖြစ်ကြသည် ။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ဆေးရုံ၌ အခန်း ၃၀၂ မှ လူနာ ဦးစိန်ပြောင်သည် ရဲမိုးရှိနေသည်ကို ထူးဆန်းစွာ အာရုံခံသိရှိနေပြီး၊ ၎င်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးဆယ်က နတ်ဘုံမှ ဆင်းလာပြီး လူ့ဘဝ၌ လျှို့ဝှက်နေထိုင်နေသူ ဖြစ်ကြောင်း ရဲမိုးအား ဖွင့်ဟပြောဆိုသည် ။ ဦးစိန်ပြောင်က ရဲမိုးအား လူပြန်ဖြစ်ချင်ပါက မိမိစိတ်ကို ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ပြီး အမြင့်တစ်နေရာရာကနေ ဒိုင်ဗင်ထိုးချလိုက်ရန် နည်းလမ်းပေးခဲ့သည် ။ ရဲမိုးသည် စေတမန်နတ်မင်းကြီးထံ ခစားကာ မိမိအနေဖြင့် အထက်နတ်ဘုံသို့ မတက်လှမ်းလိုဘဲ လူ့ဘုံသို့သာ သွားရောက်လိုကြောင်း လျှောက်တင်ခဲ့သည် ။ ရဲမိုးသည် မြဖူးငုံအတွက် မိန်းမစီးစက်ဘီးအသစ်တစ်စီးကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး၊ ညတွင် မြဖူးငုံ စက်ဘီးဖြင့် အိမ်အပြန် လမ်း၌ လူရမ်းကားသုံးယောက်က လမ်းပိတ်လုယက်ကြစဉ် ရဲမိုး ရောက်ရှိလာပြီး ထိုလူငယ်များကို လဲကျသွားအောင် ဆော်နှsequence လိုက်ကာ မြဖူးငုံကို ကယ်တင်ခဲ့သည် ။ ကန်ဘောင်တွင် ဆုံတွေ့စဉ် မြဖူးငုံက မိမိအနေဖြင့် ရဲမိုးနှင့်သာ အမြဲရှိနေချင်ကြောင်း ရင်ဖွင့်ကာ ရဲမိုးကို ဖက်၍ နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းရှိုက်လိုက်သော်လည်း ရဲမိုးမှာ နတ်ဖြစ်၍ အထိအတွေ့ကို ဘယ်လိုမှ မခံစားရဘဲ အေးတိအေးစက် ဖြစ်နေသဖြင့် မြဖူးငုံ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြေးထွက်သွားသည် ။ ညတွင် မြဖူးငုံ အိပ်ပျော်နေစဉ် ရဲမိုး ရောက်လာပြီး သူမ၏ ညာလက်ဝါးပြင်ထက်၌ လက်ညှိုးဖြင့် အသည်းပုံလေး ရေးပေးခဲ့ရာ နိုးလာသောအခါ ထိုအသည်းပုံမှာ အပြင်၌ တကယ်ထင်ကျန်နေသည် ။ ဦးစိန်ပြောင်၏ မွေးနေ့ပွဲသို့ ရဲမိုးနှင့် မြဖူးငုံတို့ ရောက်လာကြပြီး မြဖူးငုံက ဖုန်းဖြင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ပေးခဲ့သော်လည်း ပုံကို ပြန်စစ်သည့်အခါ ရဲမိုးရှိသော နေရာ၌ ကွက်လပ်ကြီး ဖြစ်နေပြီး ဘာပုံမျှ ပေါ်မလာသဖြင့် မြဖူးငုံ အလွန်ထိတ်လန့်သွားကာ ရဲမိုးအပေါ် သံသယများ ဝင်လာခဲ့သည် ။
မြဖူးငုံသည် အဖြစ်မှန်ကို မေးမြန်းရန် ရဲမိုးကို သူမ၏အိမ်သို့ ခေါ်လာခဲ့ပြီး၊ မီးဖိုချောင်၌ ဟင်းချက်ရန် အသီးအရွက်လှီးခိုင်းစဉ် ရဲမိုးက ဓားဖြင့် မိမိလက်ချောင်းကို လှီးမိသွားသော်လည်း သွေးတစ်စက်မျှ ထွက်မလာသည်ကို မြင်တွေ့သွားသည် ။ မြဖူးငုံက ဓားကိုယူ၍ ရဲမိုး၏ လက်ဝါးပြင်ကို ထိုးခွဲလှီးဖြတ်သော်လည်း ဘာဒဏ်ရာမျှ မရရှိသဖြင့် ရဲမိုးက မိမိသည် "ဝိညာဉ်ခေါ်နတ်" တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး သူမကို ချစ်မိသွား၍ အနားမှာ ရှိနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း အမှန်အတိုင်း ရှင်းပြသည် ။ မြဖူးငုံက သစ္စာဖောက်ခံရသလို ခံရကာ ငိုကြွေးပြီး "အခုချက်ချင်း အိမ်ထဲက ထွက်သွား" ဟု ပါးကို ရိုက်ကာ မောင်းထုတ်လိုက်သည် ။ ရဲမိုး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် မြဖူးငုံသည် စိတ်နှင့်လူမကပ်ဘဲ ဖြစ်နေရရှာပြီး၊ ဦးစိန်ပြောင်ထံ သွားရောက်မေးမြန်းရာ ဦးစိန်ပြောင်က ရဲမိုးသည် ဒေါက်တာ့ကို ချစ်လွန်းသဖြင့် လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားပြီး လူ့ပြည်ဆင်းလာလိမ့်မည်ဟု ပြောပြသည် ။ မြဖူးငုံသည် စာကြည့်တိုက်သို့ သွားရောက်ကာ ရဲမိုးအား "ရှင် ဒီအတိုင်းပဲ နေသွားတာ ကောင်းပါတယ်၊ ကျွန်မ ဒေါက်တာကျော်စိုးကို လက်ခံလိုက်ပြီ" ဟု အပြီးအပိုင် လိမ်ညာနှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည် ။ မြဖူးငုံကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရရှိရန်အတွက် ရဲမိုးသည် ဆောက်လက်စ အထပ်မြင့်ကွန်ဒိုကြီးတစ်ခု၏ အပေါ်ဆုံးထပ်မှ "ငါ လူဖြစ်ကို ဖြစ်ရမယ်" ဟူသော ပြင်းပြသည့် ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ကျောပေးလျက် ခုန်ချလိုက်တော့သည် ။ သဲပုံပေါ် ပြုတ်ကျသွားသော ရဲမိုးသည် မျက်လုံးပွင့်လာသောအခါ လူ့ဘဝ၏ နာကျင်မှုဝေဒနာကို စတင်ခံစားရပြီး၊ သွေးအလိမ်းလိမ်း ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ကာ မိမိ "လူသားစစ်စစ်" ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားသည် ။ ၎င်းသည် မြဖူးရှိရာ ဆေးရုံသို့ ပြေးသွားရာ မေသန္တာနှင့် ဆုံပြီး မြဖူးငုံသည် ခွင့်ယူကာ ငွေဆောင်ရှိ ရွှေဟင်္သာဟိုတယ်သို့ ခရီးထွက်သွားကြောင်း သိရသဖြင့် ဦးစိန်ပြောင်ထံမှ ငွေနှင့်ဖိနပ် အကူအညီတောင်းကာ ငွေဆောင်သို့ လိုက်လာခဲ့သည် ။ ငွေဆောင်ကမ်းခြေတွင် ရှာဖွေရင်း မြဖူးငုံနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆုံတွေ့ကြရာ နှစ်ဦးသား ပြေးဖက်လိုက်ကြပြီး၊ ရဲမိုးက မိမိ လူပြန်ဖြစ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောပြကာ ၎င်းတို့နှစ်ဦး ချစ်ခြင်းတရားကို အငမ်းမရ ခံစားခဲ့ကြသည် ။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် မြဖူးငုံသည် ရဲမိုးအတွက် အဝတ်အစားများ ဝယ်ယူရန် စက်ဘီးဖြင့် ထွက်လာခဲ့ပြီး အပြန်လမ်း လမ်းထောင့်ချိုးတစ်ခုတွင် ရုတ်တရက် ဦးတည်ပြေးဝင်လာသည့် ကုန်တင်ထရပ်ကားကြီးတစ်စီးက မြဖူးငုံကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားသည် ။ ရဲမိုး အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မြဖူးငုံမှာ သွေးအိုင်ထဲ၌ လဲကျနေပြီ ဖြစ်ကာ ရဲမိုးက သူမကို ပွေ့ထူထားစဉ် မြဖူးငုံက "ကိုယ့်နောက်မှာ လူတစ်ယောက် ရပ်နေတယ်ကို... မြဖူး သေရတော့မယ်ထင်တယ်" ဟု ဆိုကာ ဇက်ကျိုးကျ၍ ကွယ်လွန်သွားရှာသည် ။ မြဖူးငုံ၏ အုတ်ဂူလေးရှေ့တွင် ရဲမိုးသည် ပန်းသစ်တော်သီးသုံးလုံး တင်ကာ အရူးတစ်ယောက်လို ငိုကြွေးကြေကွဲနေမိပြီးနောက်၊ ငွေဆောင်ကမ်းခြေသို့ ပြန်လာကာ ဝင်လုလုနေလုံးကြီးကို ကြည့်ရင်း ပင်လယ်ရေနက်ပိုင်းထဲသို့ ဆင်းသွားပြီး မိမိကိုယ်မိမိ နစ်မြှုပ်ကာ အဆုံးစီရင်ခဲ့သည် ။ ရဲမိုး ဝိညာဉ်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ၎င်း၏လက်ကို လာရောက်ဆွဲခေါ်သော ဝိညာဉ်ခေါ် နတ်သမီးတစ်ပါးကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ၊ ထိုနတ်သမီးမှာ သူသိပ်ချစ်ခဲ့ရသော မြဖူးငုံ ဖြစ်နေပါတော့သည် ။